چشمانتان را ببندید و نیمه‌شبِ یک بیمارستان را تصور کنید… راهروی ساکت، هوای نسبتاً سرد و پشت یکی از درها، اتفاقی در حال وقوع است. نفس‌های بریده‌ی یک مادر، اضطراب خانواده‌ای که بی‌صبرانه منتظرند و لحظاتی بعد، صدایی که همه‌چیز را عوض می‌کند: اولین گریه‌ی یک نوزاد. در آن لحظه، میان ترس و امید، حضور یک نفر، گرمابخش اینجاست؛ کسی که شاید کمتر درباره‌اش صحبت کنیم، اما بدون او بسیاری از این لحظه‌ها هرگز به سلامت اتفاق نمی‌افتاد. او، فرشته‌ی بی‌صدای ما در لحظه‌های حیاتی است: ماما. / متن: ابوالفضل اسلامی؛ صدا: نیایش جوادپور؛ تنظیم: کوثر قاسمی؛ کاور: فرزانه فلاحتی